الف اللّه چنبے دی بوٹی مرشد من وچ لائی ہو
نفی اثبات دا پانی ملیا ہر رگے هر جائی هو

اندر بوٹی مشک مچایا جان پهلن تے آئی هو
جیوے مرشد کامل باہو جنہے ایه بوٹی لائی هو

اندر هو تے باہر هووت ہو کھ لبهیندا هو
هو دا داغ محبت والا دم دم نال سڑیندا هو

جتهے هو کرے روشنائی اوتهوں چهوڑ اندهیرا ویندا هو
دوہیں جہانی غلام اوس باهو جیڑا هو نوں صحیع کریندا هو

ادهی لعنت دنیا تائیں تے ساری دینا داراں هو
جنہاں راه صاحب دے خرچ نه کیتی لین غضب دیاں ماراں هو

پیواں کولوں پتر کہاوےپٹھ دینا مکاراں هو
جنہاں ترک دنیا تهیں کیتی باہو لیسن باغ بہاراں هو

ایه دنیا زن حیض پلیدی کتے مل مل دهوندے هو
دنیا کارن علم فاضل گوشے بہـ بہـ روندے هو

دنیا کارن لوک وچارے اک پل سکھ ناں سوندے هو
جنہاں چهڈی دنیا باہو او کندهی چڑه کهلوندے هو

ب بسم اللّه اسم اللّه دا ایهه وی گہنا بهارا هو
نال شفاعت سرور علم چهٹ سی عالم سارا هو

حدوں بے حد درود نبی نوں جس دا ایڈ پسارا هو
میں قربان اونہاں توں باہو جنہاں ملیا نبی سہارا ہو

باجھ حضوری نہیں منظوری پاویں پڑهن بانگ صلواتاں هو
روزے نفل نماز گزارن پاویں جاگن ساریاں راتاں هو

باہجوں قکب حضور نه هوئے پاویں کڈہن سیے زکواتاں هو
جے کے دین علم وچ هوندا تاں سہـ نیزے کیوں چڑهدےهو

آٹهاره ہزار جو علم آہا اوه اگے حسین دے مردے هو
جئے کجھ ملاحضه سرور کردے تاں خیمے تنبو کیوں سڑدے هو

جے کر مندے بیعت رسولی تاں پانی بند کیوں کردے هو
پر صادق دین تنہاں دے باہو جو سر قربانی کردے هو

نه رب عرش مصله ملیا نه رب خانے کعبے هو
نه رب علم کتابی ملدا نه وچ محرابے هو

گنگا تیرتهیں مول نه ملیا مارے پینڈے بے حسابے هو
جد مرشد پهڑیا باہو چهٹے سب عذابے هو

ونجن سر پر فرض مینوں ہو پا قول بلهے دا کرکے هو
لوک جانے متفکر هویاں وچ وحدت دے وڑ کے هو

شوه دیاں ماراں شوه ونج یساں عشق تلہے سر دهر کے هو
جیوندیاں شوه کسے نه پایا باہو جنہاں لبها تیں مر گے ہو

ہسن دے کے روون لیونی تینوں دتا کس دلاسا ہو
عمر بندے دی اینویں وہانی جیویں پانی وچ پتاسا هو

سوڑی سامی گهیسن پلٹ نه سکیں پاسه هو
سیهوں صاحب لیکها منگسی باہو رتّی گهٹ نه ماسا هو

هور دوا نه دل دی کاری کلمه دل دی کاری هو
کلمه دورز نگار کریندا کلمے میل اتاری هو

کلمه ہیرے لال جواہر کلمه ہٹ پساری هو
ایتهے اوتهے دوهيں جہانیں باہو کلمه دولت ساری هو

کامل مرشد ایسا هووے جیہڑا دهوبی وانگوں چهٹے هو
نال نگاه دے پاک کریندا وچ سجی صابون نه گهتے هو

میلا تهائیں کریندا چٹا وچ زره میل نه رکهے هو
ایسا مرشد ہووے باهو جیہڑا لوں لوں دے وچ وسے هو

لیکهن سیکهوں تے لکھ نه جاناں کیوں کاغذ کیتا ضائع هو
خط قلم نوں مار نه جانیں کاتب نام دهرایا هو

کهوٹی سب صلاح تیری هوسی جاں کاتب دے هتھ آيا هو
صحیع تنہاندی باهو جنہاں الف تے میم پکایا هو

میں کوجہی میرا دلبر سوہنا مین کیوں که اس نوں بهاواں هو
وہڑے ساڈے وڑدا ناہیں پئی لکھ وسیلے پاواں هو

نه میں سوهنی نه دولت پلے میں کی کر یار مناواں هو
ایہـ دکھ ہمیشه رهسی باہو کتے روندی ناں مر جاواں هو

نال كوسنگی منگ نه کرئیے کل نوں لاج نه لائیے هو
کوڑے تمے تربوز نه هوندے پاویں مکّے تک لے جائیے هو

کانواں دے بچے ہنس نه تهیندے پاویں موتی چوگ چگائیے ہو
کوڑے کهو نه مٹهے هوندے پاویں سو مناں کهنڈ پائیے هو

زاہد زہُد کریندے تهکے روزے نفل نمازاں هو
عاشق غرق هوئے وچ وحدت نال محبت رازاں هو

جیہڑی مکهی قید شہد وچ هوئیکی اڈسی نال شہبازاں ہو
جنہاں مجلس نال نبی دے باہو او صاحب راز نیازاں هو

سن فریاد پیراں دا پیرا میں آکھ سناواں کینوں هو
تیرے جہیا مینوں هور نه کوئی میں جہیاں لکھ تینوں هو

پهول نه کاغذ بدیاں والے در توں دهک نه مینوں هو
میں وچ ایڈ گناه نه هوندے باہو توں بخشیندا کینوں هو

سو روزے سو نفل نمازاں سو سجدے کر کر تهکے هو
سو واری مکے حج گزارن دل دی دوڑ نه مُکے هو

چلے چلئیے جنگل بهونا اس گل تهیں نه پکے هو
سب مطلب حاصل هوئے باہو جد پیر نظر اک تکے هو

شریعت دے دروازے اُچے راه فقیر دا موری هو
علم فاضک لنگن نه دیندے جو لنگدا سو چوری هو

پُٹ پُٹ اٹاں وٹے مارن درد منداں دے کهوری هو
راز ماهی دا جانن عاشق باہو کی جانن لوک اتهوری هو

جو دم غافل سو دم کافر سانوں مرشد ایہـ پڑهایا هو
سنیاں سخن گئیاں کهل اکهيں اساں چت مولا ول لایا هو

کیتی جان حوالے رب دے اساں ایسا عشق کمایا هو
مرن تهیں آگے مردے باهو تاں مطلب نوں پایا ہو

دل دریا خواجه دریاں لہراں گهمن گهیر ہزاراں هو
دیہن دلیلاں وچ فکر دے بے انت بے شماراں ہو

اک پردیسی دوجا نیوں لگا تریجا بے لمبهی دیاں ہاراں هو
ہسن کهیڈن سب بهلیا باهو جد عشق چونگہیاں دهاراں هو

درد منداں دیاں آہیں کولوں پہاڑ پتهر دے جهڑدے هو
درد منداں دیاں آہیں کولوں بهج باگ زمین وچ وڑدے هو

دردمنداں دیاں آهیں کولوں آسمانوں تارے جهڑ دے هو
درد منداں دیاں اهیں کولوں باہو عاشق مول نه ڈردے هو

راتیں راتی خواب نه آووےدیہاں بہت حیرانی هو
عارف دی گل عارف جانے کی جانے نفانی هو

کر عبادت کجھ حاصل تهیوے اینویں ضائع گئی جوانی هو
حق حضور تنہاں نوں باہو جنہاں ملیا جیلانی هو

عاشق سوئی حقیقی جیہڑا قتل معشوق دے منے هو
عشق نه چهوڑے مکھ نه موڑے پاویں سے تلواراں کهنے هو

جت ول دیکهے راز ماہی دے لگے اوسے بنے هو
سچا عشق حسین علی دا سر دیوے راز نه بهنے هو

عاشق دا دل موم برابر معشوقاں دل دے کالے هو
طمع دے کے تر تر تکے جیوں بازار دے چالے هو

باز بیچارا کیونکر اُِڈے بیریں پیوس دیوالے هو
تے جیں دل عشق مزید نه کیتا باہو گئے جہانوں خالے هو

کوک دلا مت رب سنے درد منداں دیاں آہیں هو
سینه میرا دردیں بهریا اندر بهڑکن بهاہیں هو

تیلاں باجھ نه بلن مثالاںدرداں باجھ آهیں هو
آتش نال یرانه لا کے باہو پهر او سڑن کے ناہیں هو

کیا هویا بت دور گيا دل ہرگز دور نه تهیوے هو
سیاں کوهاں تے میرا مرشد وسدا مینوں وچ حضور وسیوے هو

جیدے اندر عشق دی رتي اوه بناں شرابوں کهیوے هو
نام فقیر تنہاندا باهو قبر جنہاندي جیوے هو

پنجے محل پنجاں وچ چانن دیوا کت ول دهریے هو
پنجے مہر پنجے پٹواری حاصل کت ول بهرئیے هو

پنجے امام تے پنجے قبلے سجده کت ول کرئیے هو
جے صاحب سر منگے باهو ہرگز ڈهل نه کرئیے هو

توں وی جاگ نه جاگ فقیرا لوڑیں انت جگایا هو
ایه نقطه جاں کیتا پخته تاں ظاہر آکھ سنایا هو

میں تاں بُهلی ویندی ساں باہو مینوں مرشد راه وکهایا هو
تن من یار میں شہر بنایا دل وچ خاص محله هو

آں الف دل وسوں کیتی میری خوب هوئی سله هو
سب کجھ مینوں پیا سنیوے جو بولے ماسوای الله هو

دردمنداں اے رمز پچهاتی باہو بے درداں سر کهله هو
تدوں فقیر شتابی بن دا جد جان عشق وچ ہارے هو

عاشق شیشه تے نفس مربّی جان جاناں توں وارے هو
خود نفس چهڈّ ہستی جهیڑے لاه سروں سب بهارے هو

باهو باہجھ مویاں نہیں حاصل تهیندا پاویں لکهاں سانگ اتارے هو
ثابت عشق تنہاں نے لبها جنہاں ترٹی چوڑ چا کیتی هو

نه او صوفی نه او بهنگي نه سجده کرن مسیتی ہو
خالص نیل پرانے اُتّے نہیں چڑهدا رنگ مجهیٹی هو

قاضی آں شرح ول باهو کدیں عشق نماز نه نیتی هو
جے چاهیں وحدت رب دی مل مرشد دیاں تلیاں هو

مرشد لطفوں کرے نظاره گل تهیون سب کلیاں هو
انہاں کلیاں وچ اک لاله هوسی گل نازک سب پهلیاں هو

دوہیں جہانیں مٹهے باہو جنہاں سنگ کیتا دو ولیاں هو
جو پاکی بن پاک ماہی دے سو پاک جان پلیتی هو

اک بت خانے دا وصل هوئے اک خالی رہے مسیتی هو
عشق دی بازی تنہاں لیتی جنہاں سر دیندیاں ڈهل نه کیتی هو

هرگز دوست نه ملیا اونہاں باهو جنہاں ترٹی چوڑ نه کیتی هو
جیوندے کی جانن سار مویاں دی سو جانے جو مویا هو

قبراں وچ ان نه پانی اوتهے خرچ لوڑیندا گهر دا هو
اک وچهوڑا ماں پیو بهائیاں دوجا عذاب قبر دا هو

ایمان سلامت تسدا باہو جیہڑ ارب اگے سر دهردا هو
پاٹا دامن هویا پرانا کچرک سیوے درزی هو

باجھ مربّی کسے نه لبهی گجهی مرض اندر دی هو
حال دا محرم کوئی نه ملیا جو ملیا سو غرضی هو

اوسی راه ول جائیے باهو جس تهیں خلقت ڈردی هو
پڑهیا علم ودهی مغروري عقل بهی گيا تروهاں هو

بُهلا راه ہدایت والا نفع نه کیتا دوهاں هو
سر دتیان سر ەتھ جے آوے سودا ہار نه توهاں هو

وڑیں بازار محبت والے باهو کوئی رهبر لے کے سوہناں هو
پیر ملیاں جے پیڑ نه جاوے تاں اوس نوں پیر کی مناں هو

مرشد ملیا ارشاد نه من نوں اوه مرشد کی کرنا هو
جس ہدی کوں هدایت ناہیں اوه هادی کی پهڑناں هو

جے سر دتیاں حق حاصل هووئے باهو موتوں مول نه ڈرنا هو
پڑه پڑه علم ہزار کتاباں عالم هوئے سارے هو

اک لفظ عشق نه جانن بُهلے پهرن وچارے هو
اک نگاه جے عاشق ویکهے لکھ ہزاراں تارے هو

لکھ نگاه جے علم ویکهے کسے نه کندی چاهڑے هو
ایہـ تن میرا چشمه هووئے میں مرشد ویکھ نه رجاں هو

لوں لوں دے مڈھ لکھ لکھ چشمه اک کهولاں اک کجاں هو
اتناں ڈٹھیاں صبر نه آوے ہور کدے ول بجهاں هو

مرشد اے دیدار باهو مینوں لکھ کروڑاں حجاں هو
ایمان سلامت ہر کوئی منگے عشق سلامت کوئی هو

منگن ایمان شرماون عشقوں دل نوں غیرت هوئی هو
جس منزل نوں عشق پہنچاوے ایمان نوں خبر نه کوئی هو

میرا عشق سلامت رکهیں باہو ایمانوں دیاں دهروئی هو
اللّه پڑهیا پڑه حافظ هویا گیا حجابوں پرده هو

پڑھ پڑھ علم فاضل هویا ابهی طالب هویا زر دا هو
لکھ ہزار کتاباں پڑهیاں پر ظالم نفس نه مردا هو

باہجھ فقیراں کسے نه ماریا باهو اہـ چور اندر دا هو
عاشق هوئیں تے عشق کمائیں دل رکهیں وانگ پہاڑاں هو

لکھ لکھ بدیاں ہزار الاہمے کر جائیں باغ بہاراں هو
منصور جہے چک سولی دتے جیہڑے واقف اسراراں هو

سجدیوں نه سر چائے باهو توزۓ کافر کہن ہزاراں هو
ایہـ تن رب سچے دا حجره وج پا فقیرا چاتی هو

نه کر منت خواج خضر دی تیرے اندر آپ حیاتی هو
شوق دا دیوا بال ہنیرے متاں لبهی وسط کهڑاتی هو

مرن تهیں آگے مر رہے باهو جنہاں حق دی رمز پچهاتی هو
ایہـ تن رب سچے دا حجره دل کهڑیا باغ بہاراں هو

وچے کوزے وچے مصّلے وچے دیان سجدے ہزاراں هو
وچے کعبه وچے قبله وچے الا الله پکاراں هو

کامل مرشد ملیا باهو اوه آپے لیه عسی ساراں هو
اک دم سجن تے لکھ دم ویری اک دم دے مارے کردے هو

اک دم پچهلے جنم گوایا چور بنے گهر گهر دے هو
لایاں دا اوه قدر کی جانن جیہڑے محرم ناہيں سر دے هو

سو کیں دهکے کهاون باہو جیہڑے طالب سچےدر دے هو
اندر کلمه کل کل کردا عشق سکهایا کلماں هو

چوده طبق کلمے دےاندر قران کتاباں علماں هو
کایے کٹ کے قلم بناوان لکھ نه سکن قلماں هو

باهو ایہـ کلمه مینوں پیر پڑهایا ذرا نه هوندا کماں هو
بن چلایا طرف زمین دے عرشوں فرش ٹکایا هو

گهر تهیں ملیا دیس نکالا اساں لکهیا جهولی پایا هو
رہونی دنیا نه کر جهیڑا ساڈا اگے دل گهبرایا هو

اسیں پردیسی ساڈا وطن دوراڈا باهو دم دم غم سوایا هو
بغداد شہر دی کی اے نشانی اچیاں لمیاں چیراں هو

تن من میرا پرزے پرزے جیویں درزی دیاں لیراں هو
اینہاں لیراں دی میں کفنی پا کے رلساں سنگ فقیراں هو

بغداد شہر دے ٹکرے منگساں کرساں میراں میراں هو
پڑھ پڑھ حافظ کرن تکبر ملاّں کرن وڈیائی هو

گلیاں دے وچ پهرن نمانے لعل کتاباں چائی هو
جتهے ویکهن چنگا چوکها اوتهے پڑهن کلام سوائی هو

دوهیں جہانی مُٹھے باهو جنہاں کهادی ویچ کمائی هو
بے ادباں نه سار ادب دی ادباں توں وانجے هو

جیڑے تهاں مٹی دے پانڈے کدے نه هوندے کانجے هو
جو مدھ قدیم دے کهیڑے آہے کدو نه هوندے رانجهے هو

جئیں دل حضور نه منگیا باهو دوہیں جہانی وانجے هو
جئے رب ناتیاں توتیاں ملدا تے ملدا ڈڈیاں مچهیاں هو

جئے رب لمیاں والاں ملدا تاں ملدا پیڈاں سسیاں هو
جئے رب راتیں جاگیاں ملدا تے ملدا کال کڑچهیاں هو

اینا گلاں رب حاصل ناهیں باهو رب ملدا دلاں اچهیاں هو
چڑھ چناں کرتوں روشنائی ذکر کریندے تارے هو

گلیاں دے وچ پهرن نمانے لعلاں دے ونجارے هو
شالا مسافر کوئی نه تهیوے تے ککھ جنہاں تیں بهارے هو

تاڑی مار اِڈا نه باهو اساں آپے اڈن هارے هو
دال دلیلاں چهوڑ وجودوں او ہشیار فقیرا هو

بن توّکل پنجهی اوڈدے پلے خرچ نه جزیرھ هو
روز رووزي اڈا کهان ہمیشه نہیں کردے نال زخیرھ هو

مولا خرچ پہچاوے باهو جو پهتر دے وچ کیڑا هو
جد مرشد کاسه دیتڑا تد دی بے پرواہی هو

کی هویا جے راتی جاگیوں جے مرشد جاگ نه لائی هو
راتیں جاگیں کریں عبادت بے نندیاں کریں پڑهائی هو

کوڑھ تخت دنیا دا باهوسچی تے فقر پادشاہی هو
پیر ملیاں جے پیڑ نه جاوے اوس نوں پیر کی دهرنا هو

مرشد ملیاں ارشاد نه من نوں او مرشد کی کرنا هو
تسبیح پهڑهی تے دل نه پهڑیاکی لینا تسبیح پهڑکے هو

علم پڑهیا تے عمل نه کیتا کی لینا علم نوں پڑھ کے هو
چلے کٹے تے کجھ نه کٹھیا کی لینا چلیاں وڑھ کے هو

جاگ بناں دوده جمدے ناہيں پاوئیں لا هوئے کڑھ کے هو
سن فریاد پیراں دیا پیرا میري عرض سنیں کن دهر کے هو

بیڑا اڑیا میرا وچ قبراں دے جتهے مچھ نه بیندے ڈر کے هو
شاھ جیلانی محبوب سبحانی میری خبر لئیواوجهک کر کے هو

پیر جنہاں دے میراں باهو اوہی کنڈے لگدے تر کے هو
یار یگانه ملسی تینوں جے سر دی بازی لائیں هو

عشق اللّه وچ هو مستانه هو سدا الاہیں هو
نال تصور اسم الله دے دم نوں قید لگاویں هو

ذاتے نال جاں ذاتی رلیا تد باهو نام سدائیں هو

__________________

عشق قاتل سے بھی مقتول سے ہمدردی بھی ،یہ بتا کس سے محبت کی جزا مانگے گا؟
سجدہ خالق کو بھی ابلیس سے یارانہ بھی، حشر میں کس سے عقیدت کا صلہ مانگے گا؟