اے اوناں ویلیاں دی گل اے، جدوں اسی نور پیر دے ویلے ککڑ دییاں وانگاں توں وی پہلاں آکھاں ملدے ہوے اٹھدے دی سی، چھیتی چھیتی موں اتے پانی دیاں چھٹاں ماریاں تے نعرا لایا "شیراں دے موں تہوتے ہوندے نے" پنڈ دی مسجد وچ مولوی ہوراں کولوں چھتر کھا کے گھر آنا،اگے میری سوہنی دھرتی نالوں سونہی ماں نے ناشتہ تیار کیتا ہوناں، مکھن نال چوپڑیاں روٹیاں تے کدی نال ساگ تے کدی نال رات دی پکی ہوئی دال فاسٹ فوڈ نالوں بہتا سواد دیندی سی۔
اتوں بعد دادا جی تے ابا جی دی روٹی لیکے کھیتاں دا رخ کرنا، سورج چڑنے تکر اوتھے ہی کھیلنا تےواپس آکے چھیتی چھیتی پنڈ دے نکے جے سکول وچ جانا، دو دونی دونی تے دو دونی چار، ٹیم مک جاندا سی تے موجاں ہی موجاں،

فیر وقت دے ہتھاں نے اک زور دی انھیری چلا دیتی، اپنے ماں، باپ، دادا ،دادی، نانا نانی، چاچے مامے، یار بیلی دور کیتے بہت پیچھاں رہ گئے، تے میں دو سوہنیاں اکھیاں دے وچ موٹے موٹے انجو (آنسو) برسات وانگوں ورسدے چھڈ کے دور ست سمندر پار آ کے وس گیا،

آج کئی ورے لنگ گئے،

ایہ نیند دی گولی اج مینوں مدہوشی دی نیند تاں دے دیندی اے پر یار پنڈ دی او لوریاں‌نہیں دیدندی۔

اوہ میرا اپنا پنجاب۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔ ۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔ ۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔