مضمون-ماٹی قدم کریندی یار
مضمون نگار- نجم حسین سید

حوالہ کتاب- سچ سدا آبادی کرنا
----------------------------------

اساڈی پرانی شاعری نوں پڑھن دا اک پرانا ڈھنگ ہے۔اوہ ایہ پئی کافی نوں (یاں قصہ دوہڑا جو وہ ساہمنے ہووے اوہنوں)ایک اچیچی کرت(کیتی ہوئی تخلیق) یا بُنتر (بنی ہوئی شے) نہیں سمجھیا جاندا۔کچھ خیالاں نوں جہیڑے اگدوں ای ساڈے کول ہوندے نیں کافی اتے تھپ دتا جاندا اے۔کافی دی بنتر اوہدی آکھنی اسادا مونہہ ویکھدی رہندی اے تے اسیں آپنے اگدوں چت دھرے خیالاں نوں کرسی اتے بہا کے پکھا جھلدے رہندے ہاں۔پرانی کافی شاعری بارے کجھ گھڑے گھڑائے خیالاں دے کھوٹے سکے مدتاں توں پئے چلدے ہن۔۔۔۔۔موت اگے بندے دی بےوسی،حیاتی دی بے وساہی،ایس جیون دا بے مقصد ہوون،اگلے جہاں ول دھیان،دنیا توں اک پاسے ہو کے رب رب کر کے گزار دین دی مت،چنگیاں عملاں دی عام جیہی وعظ و نصیحت۔
ایہ اوہ سوچاں نیں جہیڑیاں کافی دے ساہمنے آون توں پہلاں ای انبھول پڑھن والے دے پلے بنھ دتیاں جاندیاں نیں۔ایہ سوچاں امتحانی خلاصیاں گائیڈاں وچ،استاداں دے لیکچراں وچ تے ورھے دے ورھے اخباریں چڑھے مضموناں وچ ملدیاں نیں ایہناں دی کھپت اخیر پڑھیاراں دیاں پرچیاں وچ ہوندی اے۔۔۔۔

ایہ سوچاں دسدیاں ہن بئی شاہ حسین نوں یاں بلھے شاہ نوں خلقت دے رہن سہن نال کوئی واہ نا آہا۔آپنے ویلے دے سیاسی لہا چڑھا،لوکاں دے روز دے آہر اوہناں دے دُکھ سۃکھ ایہناں شاعراں دے دل دماغ توں باہر آہے۔

آیہ سوچاں کتھوں آئیاں تے کیوں ٹُریاں۔اصل گل ایہ ہے جو بیتے بارے ساڈی سوچ۔۔۔ ساڈی اجوکی ہڈورتی وچوں ای بندی اے،جیہڑے لوگ اج واپردی نوں گوہ نال نئیں ویکھدے جیون بھوگیندے ہن پر اکھیں ڈٹھی تے ہڈ ورتی نوں سیانن دا آہر نہیں کریندے ،اج دے وسیب دی بُنتر نوں ویروے نال نئیں سمجھدے اوہ بیتے نوں کیویں سمجھ سکدے ہن۔
پرانی تواریخ اساڈی اج پئے معاملیاں دی ای جد پشت ہے۔ایس واسطے گل اج پئے معاملیاں توں ای ٹردی اے اج پئے معاملیاں بارے ساڈی سوچ جے تھوتھی،پتیلی یا کیالی ہے بیتے نوں گیہ کے ویکھن والی اکھ ساہنوں کتھوں مل سکدی ہے

اج پئے معاملے کیہ ہن،اج دے وسیب دی بُنتر، کماون ہنڈاون دے ڈھنگ،لوکاں دی واہ ورتن،اوہناں دیاں سوچاں،اُلیل،اوہناں دہ رہتل دے رنگ تے ایہناں ساریاں گلاں نوں اپنی لپیٹ وچ لین والی اج دی سیاست۔جہیڑا ایہناں معاملیاں نوں ایہناں دے آپس وچ جوڑ نوں کھلے دل تے ساف اکھاں نال ویکھن دا ٹِل نہیں لاوندا اوہ بیتے نوں کیویں سمجھ سکدا ہے۔بیتے نوں اسیں جدوں ویکھدے ہاں اوسے ویکھنی نال ویکھنے ہاں جہیڑی اج بارے ساڈی سُرت نے اسانوں دتی ہے

پر اوہ کہیڑی چیز ہے جہیڑی اج بارے ،اپنی ہڈ ورتی بارے اساڈے دل نوں کھُلن نئیں دیندی،اساڈیاں اکھاں صاف نہیں تھیون دیندی۔اوہ چیز ہے۔۔۔۔۔۔ اساڈا ڈر۔۔۔۔۔۔۔۔۔،ڈھے پون دا در،جتھے ہاں اوتھے نا رہن دا ڈر،جو ہتھ وچ ہے اوہنوں ونجا بہن دا ڈر،پر اساں بھُل وینے ہاں جو اساڈی سبھ توں مہنگی وست تے اساڈی دل دماغ ای ہے ،جہیدے راہیں اسیں جگ تے جیون دا سواد مان سکنے ہاں ،جے دل دماغ دیاں راساں ڈر دے ہتھ ہوون تاں اسیاں جیوندیاں وی مویاں برابر ہاں ،ہور ''رب دا دتا سبھ کجھ'' ہووے،جد تائیں آپنے چوپھیرے نوں آپنی ہڈ ورتی نوں کھُل کے ویکھن پرکھن دا حوصلہ نا ہووے سارے سواد بے سواد تھی جاوندے ہن،جہیڑے بندے نوں ''جو ہتھ وچ ہے'' اوہنوں ونجا بہن دا ڈر نہیں چھوڑدا سمجھو اوہدے دل دماغ وچ کوئی ست نہیں اوہ باہروں بھاویں گورا تے قد کاٹھ والا لگے اُچی کۃرسی ات بیٹھا جاپے وچوں اوہنوں بے سوادی دی مار وگی ہوندی اے
جاری ہے